Voor heel wat eigenaars van auto-subwoofers is de essentie van elektronische muziek dat de bassen lekker knallen. Maar wie breder kijkt, bijvoorbeeld op versie 2.5 van Ishkur’s Guide to Electronic Music, ziet dat instrumentale elektronische muziek helemaal geen beat hoeft te hebben. Op het debuut van Nathan Koch uit Chicago onder de projectnaam Emulsion hoor ik zelfs helemáál geen rauwe beats. Enkele baslijnen en melodieën die bestaan uit losse tonen vormen de hoofdmoot. De belangrijkste prestatie die op Blue Sky Objective wordt geleverd is dat dit soort lo-fi-downbeat nergens koud klinkt. Koch is een fan van 8-bit computermuziek, maar heeft al zijn instrumenten iets galmends of iets stomend organisch meegegeven. Blue Sky Objective raakt aan de minder opvallende songs op Geogaddi van de Boards of Canada (maar dan dus beatloos), en lijkt op een soort uitgesponnen Kraftwerk zonder robots. Dat is ook meteen het nadeel van de plaat: strak kun je hem niet noemen. Er zit veel melodie in, maar het tempo is erg laag, het klinkt als ambient, het vervliegt waar je bijstaat. Emulsion zou de achtergrondmuziek kunnen maken voor wetenschapsmuseum Nemo. En dat is gaaf, maar het blijft ook dan vooral achtergrondmuziek. Bijna gevaarlijk voor in de auto.